Samos YoungArtists Festival

JOHAN GRIMONPREZ

Γεννήθηκε στο Roeselare του Βελγίου το 1962. Ζει και εργάζεται στις Βρυξέλλες, στη Νέα Υόρκη και στην Άνδρο

Ο Johan Grimonprez είναι εικαστικός καλλιτέχνης και κινηματογραφιστής. Σπούδασε στο School of Visual Arts και παρακολούθησε το πρόγραμμα ελεύθερων σπουδών του Whitney Museum στη Νέα Υόρκη. Με τα βραβευμένα του έργα, ο Johan Grimonprez κινείται ανάμεσα σε θεωρία και πράξη, τέχνη και σινεμά, ντοκιμαντέρ και μυθοπλασία, υποχρεώνοντας τον θεατή σε μια δεύτερη ματιά. Το έργο του, που το διατρέχει μια αρχαιολογία των σημερινών μέσων ενημέρωσης, επιδιώκει την ένταση ανάμεσα στην τοπική και την ευρύτερη πρόσληψη της παγκοσμιοποίησης. Αμφισβητεί τη σύγχρονη εξιδανίκευση, την οποία πλαισιώνουν τα μέσα ενημέρωσης, που ενεργούν ως βιομηχανία του φόβου, διαβρώνοντας τον πολιτικό και κοινωνικό διάλογο. Προτείνοντας νέους τρόπους αφήγησης, το έργο του προβάλλει μια πληθώρα ιστοριών και πραγματικοτήτων.

Στην έκθεση, ο Grimonprez παρουσιάζει τη μικρού μήκους ταινία Every Day Words Disappear (2016). Το 1515, ο Νικολό Μακιαβέλλι έγραφε ότι είναι καλύτερα να φοβούνται τον ηγεμόνα παρά να τον αγαπούν. Καμιά πεντακοσαριά χρόνια αργότερα, ο πολιτικός φιλόσοφος Michael Hardt θέτει το ερώτημα τι θα σήμαινε για ένα πολιτικό σύστημα αν βασιζόταν στην αγάπη αντί για τον φόβο. Πώς μπορούμε να μετασχηματίσουμε μια κοινωνία που καθορίζεται ολοένα και περισσότερο από μια μόνιμη κατάσταση πολέμου και μια βιομηχανία φόβου; Πώς μπορούμε να πραγματώσουμε τη μεταστροφή του κυρίαρχου παραδείγματος που είναι απαραίτητη για να αλλάξουμε μια πραγματικότητα που τη σημαδεύει η εκμετάλλευση των ανθρώπων και η λατρεία της ιδιωτικοποίησης των δημόσιων αγαθών; Ο Hardt αναζητά την απάντηση σε αυτό που αποκαλεί «τα κοινά», όρο στον οποίο συμπεριλαμβάνει όχι μόνο τους φυσικούς πόρους, αλλά και τις γλώσσες που δημιουργούμε και τις σχέσεις που αναπτύσσουμε από κοινού. Στην ταινία Alphaville, του Ζαν-Λυκ Γκοντάρ (1965), η ομώνυμη δυστοπική πόλη-κράτος έχει απαγορεύσει κάθε λέξη που έχει σχέση με τις έννοιες της αγάπης και της τρυφερότητας. Όταν η ηρωίδα Natacha von Braun (την οποία υποδύεται η Άννα Καρίνα) προσπαθεί να εκφράσει τα συναισθήματά της, είναι υποχρεωμένη να επινοήσει η ίδια τις λέξεις, αφού η έννοια της αγάπης τής είναι καινούργια. Όπως η ηρωίδα του Αλφαβίλ, έτσι και ο Hardt μας δείχνει ότι πρέπει να ορίσουμε εκ νέου τα εργαλεία μιας συμμετοχικής πολιτικής. Ο Hardt ξεκινάει ένα ταξίδι ανακάλυψης των δυνατοτήτων μετασχηματισμού ενός διαρκούς αγώνα για να επανεφεύρουμε τη δημοκρατία. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, κατανοεί «τα κοινά» ως αντίδοτο σε μια κοινωνία που άγεται από τον φόβο, και τα ανάγει σε θεμέλιο ενός παραδείγματος που βασίζεται στον διάλογο και τη συνεργασία.

Έργα του Grimonprez έχουν παρουσιαστεί σε διεθνή μουσεία, όπως το Hammer Museum του Λος Άντζελες, η Pinakothek der Moderne στο Μόναχο και το MoMA, και περιλαμβάνονται στις συλλογές του Centre Georges Pompidou στο Παρίσι, του 21st Century Museum of Contemporary Art στη Kanazawa και της Tate Modern στο Λονδίνο. Στις μεγάλου μήκους ταινίες του συγκαταλέγονται: dial H-I-S-T-O-R-Y (1997, παρουσιάστηκε στη documenta X) και Double Take (2009). Οι συμμετοχές του σε μεγάλα φεστιβάλ, από τη Berlinale έως το Sundance, απέσπασαν μεγάλο αριθμό βραβείων καλύτερης σκηνοθεσίας, το ZKM International Media Award 2005, ένα Spirit Award και το Black Pearl Award 2009 στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Άμπου Ντάμπι. Ταινίες του έχουν επίσης αγοραστεί από το NBC Universal, ARTE και BBC/FILM 4. Η παραγωγή της πρόσφατης ταινίας του (μαζί με τον συγγραφέα Andrew Feinstein) Shadow World: Inside the Global Arms Trade χρηματοδοτήθηκε από το Sundance Institute. Η ταινία προβλήθηκε σε πρεμιέρα στο Διεθνές Κινηματογραφικό Φεστιβάλ Tribeca της Νέας Υόρκης τον Απρίλιο 2016.

 

www.johangrimonprez.be

 

Every Day Words Disappear, 2016
Single-channel video installation, 15’
“Anna Karina, Words I Don’t Know”
Courtesy ZAP-O-MATIK